Ayşegül, Cemile, Atakan

Nedir bu Ayşegül’ün sırrı bilemiyorum. Ben çocukken deliler gibi okurdum, şimdi oğlumun favorisi. Hoş daha okumayı bilmiyor ama resimleri her şeyi gayet iyi anlatıyor zaten. Okumayı bilmese de hikayeyi çözebiliyor. Zaten Ayşegül’ü vazgeçilmez kılan da resimleri sanırım. Çok çok güzel. Çok gerçekçi. Bir yandan da gerçek olamayacak kadar kusursuz çizimler bunlar. Bir sürü sağlıklı, neşeli, mutlu çocuk. Sevimli hayvanlar. Sakin, huzurlu evler, mekanlar. Doğayla iç içe bir yaşam. Bizi de anında içine çeken masalsı bir dünya. Eh, bir çocuk ve aslında bir büyük daha ne ister öyle değil mi? Bu kadar güçlü bir çekim merkezi varken, neler anlattığının da bir önemi kalmıyor ki aslında. Ama resimlerin çekiciliği hikayeyi de okutuyor kaçınılmaz olarak. Ama ne yalan söyleyeyim, hikayeler resimler kadar çekici değil aslında. Zaten çocukluğumdan belleğimde kalan Ayşegül de hikayelerden çok resimlerle kalmış. Fazla didaktik hikayeler çünkü; ders verir gibi hatta. Hikayeyi okuyup, alacakları aldıktan sonra, resimler üzerinden yeni hikayeler kurgulamak daha eğlenceli bence. Biz bazen öyle yapıyoruz oğlumla.

marcelmarlierAyşegül, Belçikalı çizer Marcel Marlier’in kahramanı. Orijinal adı Martine. Marlier, Gilbert Delahaye’nin öykülerini resmetmiş Martine’de. İçlerinde Tenten’in de yer aldığı pek çok ünlü çizgi romanı dünyaya tanıtan Casterman Yayınevi tarafından ilk kez 1954 yılında yayımlanmış; Martine a la ferme / Ayşegül çiftlikte. Sonrasını biliyorsunuz zaten. 50’yi aşkın Ayşegül hikayesi, benim ablalarımın çocukluğundan şimdi bizim çocuklarımıza kadar ulaşmış durumda. Tüm dünyada sayısını bilmediğimiz kadar çok dile çevrilip, farklı isimlerle çocukların en azından bir dönem, vazgeçilmez karakteri olmaya devam etmiş. Muhtemelen çocuklarımızın çocukları bile Ayşegül’ün Ormanda, Okulda, Mutfakta, Kampta, hayvanlarla, köpeğiyle, kuzenleriyle, arkadaşlarıyla maceralarını okumaya devam edecek.

Son zamanlarda Ayşegül’e bir rakip çıktı ama; Cemile. Yine Belçikalı bir ekibin yarattığı küçük Cemile, kızılımsı, tepeden toplanmış iki küçük at kuyruğu saçları ve yanından ayırmadığı ayısı Tombiş’i ile pek sevimli. Ama ne yalan söyleyeyim bu çizimler Ayşegül’de olduğu kadar canlı ve insanı içine çeken etkiye sahip değil.

Hikayeler çocuk kitapları yazarı ve illüstratör Aline de Petigny, çizimler Nancy Delvaux’e ait. Kahramanımızın orijinal adı Camille. Cemile’den çok da farklı değil yani. Yayınevi Hemma, 3-6 yaşa öneriyor seriyi. Buradaki yayıncı Kaknüs, “Karakter Eğitimi” diye bir not düşmüş kitapların üzerine. Bana tuhaf geldi bu tanımlama. Kitapları okuyunca anladım nedenini ama tuhaflığını yitirmedi yine de.

Okul öncesi dönem için sevimli, eğlenceli bir seri Cemile. Yayınevinin vurgulamayı seçtiği gibi, doğru davranışa yönlendirme, öğretme kaygısı da var. Cemile’nin büyürken karşılaştığı sorunlar, anlayamadığı durumlar, sevinçleri, mutlulukları, korkuları, sevdikleri, sevmedikleri üzerine bir dolu hikaye. Cemile Çişini Altına Yapıyor, Oyuncaklarını Paylaşmak İstemiyor, Doktora Gidiyor, Kabus Görüyor, Banyo Yapmak İstemiyor şeklinde uzayıp gidiyor maceralar. Çocuğunuzun içinde bulunduğu ruh hali, yaşadığı, keşfettiği yeni durumlara denk düşen bir macera mutlaka çıkıyor karşınıza yani. İşte o zaman çocuğunuzla birlikte Cemile’nin yaşadıklarını okuduğunuzda, çocuğunuz da arkadaşı Cemile gibi davranmak isteyebilir. Bunun için var zaten Cemile. Size ve çocuğunuza arkadaşlık etmek, model olabilmek için. Karakter Eğitimi dedikleri de bu.

Ben oğlumla hem Ayşegül’ü hem Cemile’yi keyifle okuyorum. Hatta bir de Atakan var hayatımızda. Cemile’nin erkek versiyonu. Hani her zaman kız çocuklarına daha bol seçenek vardır ya; bu kez erkekleri unutmamışlar! Atakan erkeklere, Cemile kızlara modellik yapıyor aslında. Ayşegül abla, Cemile ve Atakan kardeş gibi. Gerçekte de Ayşegül biraz daha büyük, dolayısıyla uğraşları da daha büyük çocuklara göre aslında. Cemile ve Atakan ise anaokulunda henüz. O nedenle bu yaştaki çocuklar gerçekten arkadaş ya da kardeş gibi benimseyebiliyorlar bu karakterleri. Aynı dertleri, aynı heyecanları, aynı rutinleri var çünkü. Biz çok yararlandık onların tecrübelerinden. İyi ki varlar…

Reklamlar

Ayşegül, Cemile, Atakan” üzerine bir yorum

  1. Aaa. Cemile’yi bilmem ama Ayşegül benim d bir numaramdı. Pastel renk tonlamasıyla, muhteşem yüz ifadeleriyle, içimizden biriymiş gibi giydiği sade kıyafetlerle, evimize benzeyen eviyle (tamam biraz daha büyüğü!), süblime edilen güncel konularıyla Ayşegül çok başka bir yerdedir benim için. Barış’ın da var bir “Ayşegül taşınıyor”u.
    Norman Rockwell’in de çalışmalarına göz atın.

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s